Neerdorpen Klassiek!

Donderdag 28 april 2011 om 20.15 uur in de kerk van O.L.V.-geboorte te Lint

Trio Horta met 'Eeuwige klassiekers', pianotrio's van Schubert en Mendelsohn. Een concert in het kader van het festival van Vlaanderen Mechelen.

Programma:
Eeuwige klassiekers:

Franz Schubert: Adagio in mi mol groot op. 148 (D 897)

Ludwig van Beethoven: Pianotrio in do klein op. 1 nr.3
                            Allegro con brio
                            Andante cantabile con variazione
                            Menuetto quasi allegro
                            Prestissimo
Pauze

Felix Mendelsohn: Pianotrio nr.2 in do klein op.66
                                    Allegro energico e con fuoco
                            Andante espressivo
                            Scherzo: Molto allegro
                            Finale: Allegro Appasionata             

Op het einde van zijn leven (1828) ondernam Franz Schubert een tweede poging tot het schrijven van een volwaardig pianotrio. Het is evenwel ook hier bij een eendelig werk gebleven: dit  Adagio, opus 148, ook wel aangeduid als de “Notturno voor piano, viool en cello,  Het is  een lyrisch, dromerig nachtstuk van een tiental minuten.
Het stuk is opgebouwd uit vijf secties, die veelal melancholisch, soms depressief overkomen. Af en toe, zoals in de meer opgewonden, ritmische passages, verschijnt een sprankeltje hoop, maar steeds overweegt de ingetogen, meditatieve sfeer.

Na zijn muzikale opleiding in Bonn vestigt de 22-jarige Beethoven zich in 1792 in Wenen, het toenmalige muzikale centrum van de wereld, om er bij Josef Haydn les te volgen.  De eerste werken, die Beethoven tegen het advies van Haydn publiceerde (opus 1) betrof een reeks van drie pianotrio’s, waarvan hijzelf  het pianotrio nr 3  in do klein als het meest geslaagde bestempelde. Uit dit werk blijkt dat Beethoven sterk is beïnvloed door de muziek voor pianotrio van Mozart en Haydn, maar hij zou Beethoven niet zijn indien hij het genre niet zou vernieuwen.

Het pianotrio nr 2 in do klein opus. 66, geschreven in  1845, behoort tot de latere werken van Mendelssohn (1809-1847).  Het werd opgedragen aan zijn goede vriend, de violist Louis Spohr. De invloed van Schumann, wiens werk Mendelssohn vaak als pianist uitvoerde, is vooral in de eerste beweging opvallend. De tweede beweging is “een lied zonder woorden”, zoals hij er vele componeerde voor zijn zuster Fanny.
In de derde beweging, het scherzo, is hij vollledig in zijn element en de finale is een zeer passioneel en heroisch allegro.

Trio Horta

Audrey Gallez, viool
Olivier Vanderschaeghe, cello
Hiroko Fukushima, piano

In 2002 ziet het pianotrio ‘Trio Horta’ het licht in de schoot van het ‘Koninklijk Conservatorium Brussel’. Na de wereldcreatie van ‘Mémoire III et ∞’ van Jean Gyselynck beslissen drie musici hun gemeenschappelijke voorliefde voor deze bezetting verder te exploreren. Ze volgen de meester-cursus voor kamermuziek aan het ‘Orpheus-instituut’ te Gent met docenten Jan Michiels en het ‘Danel-kwartet’, krijgen advies over het repertoire van A. Dvorák van Yuzuko Horigome en Abdel Rahman El-Bacha en nemen enkele lessen bij bekende kamermusici zoals François Deppe (Ictus Ensemble), Eric Robberecht (Ensor kwartet) en bij grote pianisten zoals Bojan Vodenitcharov, Piet Kuijken en Jean-Claude Vanden Eynde.

In 2006 worden ze geselecteerd als laureaat van de ‘Debuutprijs Kamermuziek van “Gouden Vleugels”’. Dit gemeenschappelijke initiatief van verschillende cultuuractoren uit het Vlaamse muzieklandschap wil jonge beginnende kamermuziekensembles steunen en lanceren, en linkt hen voor een reeks tandemconcerten aan een bekende solist. Zo heeft het ‘Trio Horta’ met accordeonist Gwen Cresens (van het ensemble ‘Tanguedia’) het project ‘Double Jeu’ uitgewerkt dat nog tot nu toe doorheen de Vlaamse Culturele Centra reisde.
Daarnaast bouwt het Trio Horta ook steeds verder zijn klassieke repertoire uit en treedt met groeiend succes op.

• Neerdorpen Klassiek!