Geen betere manier om een componist te portretteren dan hem tussen collega’s te laten horen. De eigenheden en verschillen tekenen zich af. Die collega’s zijn we uiteraard gaan zoeken onder de koorcomponisten. Een ras apart.
Van Arvo Pärt zingen we een klein meesterwerk: zijn MAGNIFICAT uit 1989. Dat zongen we al vaak en blijven dat graag doen. De rillingen blijven komen.
Daarnaast drie werken die voor het eerst in België te horen zullen zijn: DA PACEM DOMINE (2004) is een vocale adaptatie van een vroeg orgelwerk, Pari intervallo (1980) dat op een sterke wijze Pärts liefde voor het statische eeuwige, dat veel middeleeuwse muziek kenmerkt, uitdrukt. I‘M THE TRUE VINE (1996) intrigeert door zijn bijzondere vocale techniek waarbij de tekstzinnen over alle stemgroepen verspreid gezongen worden. Een uitdaging. In ZWEI BETEN (Twee bidders) voor vrouwenkoor (1998) wordt de bekende parabel van de farizeeër en de tollenaar, mooi episch voorgedragen.
Niemand kan de confrontatie met de muziek van Arvo Pärt beter aangaan dan de succesrijke Schot James MacMillan. Van hem zongen we reeds zijn geëngageerde Cantos Sagrados (met orgel)(1989) en zijn indrukwekkende Seven last words (met strijkorkest) (1993). Vanuit een diep religieus gevoel componeert MacMillan de laatste jaren meer en meer voor koor. Zo schreef hij onlangs 7 werkjes om tijdens de communie te zingen. Daar zingen we er één van: MITTE MANUM TUAM (2006). De koorleden smelten.
Niet nieuw voor ons, maar een blijvende uitdaging, is het wondermooie DE PROFUNDIS (Psaume 129) (1998) van de Fransman Vincent Paulet. Vocaal veeleisend en zeer expressief.
Lucien Posman is zo een beetje onze huiscomponist. Niet toevallig hebben we een hele CD met zijn koorwerken uitgebracht. Daaruit brengen wij het tweeluik THE LITTLE GIRL LOST – THE LITTLE GIRL FOUND (1996) op kosmische teksten van William Blake, uit Posmans Ten Songs of Experience. (Posman is de Vlaamse Blake-vertolker).
Uit de sterke Scandinavische school brengen wij een experimenteel werkje van de koorcomponist bij uitstek, de Noor Knut Nystedt. In een ruimtelijke opstelling ontrafelt en vertraagt Nystedt een koraal van Bach, onder de titel IMMORTAL BACH (1987).
Eveneens uit het koude noorden presenteren wij een dartel, warm koorwerkje van de IJslander Thorkell Sigurbjörnsson: RECESSIONAL (1986). Lang geleden kreeg AQAURIUS (toen het prille Goeyvaerts Consort) de prijs voor de beste uitvoering van een religieus werk voor dit frisse staaltje van nieuwe, liturgische muziek (6.Internationaler Kammerchor-Wettbewerb Marktoberdorf).